NNCZ bij jaarverslag 2012

Uit: Jaaroverzicht 2012, NNCZ, Hoogeveen

Bestaansvragen en passie voor zorg

Door: Bas van der Sijde

Bezuinigen en crisis… hoe vaak hebben we die woorden de afgelopen tijd niet gehoord? Misschien komt het omdat ik geestelijk verzorger ben, maar ik zie die crisis hoe langer hoe meer als een bestaanscrisis of identiteitscrisis. Een crisis van organisaties die niet meer weten waar ze voor staan, omdat ze zich te veel hebben gericht op overleven en winst maken.

In een bijeenkomst van het platform Passie voor Zorg stonden we stil bij de bestaansvragen van zorgorganisaties: Waartoe is onze organisatie op aarde? Wat is het bestaansrecht van onze organisatie? Met elkaar kwamen we tot de conclusie dat onze cliënten een betekenisvol leven willen blijven leven en zo veel mogelijk de eigen regie daarover willen behouden. Onze organisatie wil daarbij respectvol en met passie voor zorg een helpende hand bieden. Zo simpel kan het zijn.

Toch blijken we het zicht op een prachtige zorgvisie en missie te verliezen. CIZ-indicaties, ZZP’s en ZLP’s zouden in dienst moeten staan van passievolle zorg, maar zorgorganisaties lijken hun bestaansrecht rechtstreeks op te hangen aan de ZZP’s. Dat is natuurlijk een omgekeerde redenatie. We kunnen daar tegenwicht aanbieden door regelmatig het gesprek met onze cliënten aan te gaan op basis van drie vragen:
 
1.
Wat kan ik voor u betekenen?

2. Heb ik gedaan wat ik heb beloofd?

3. Bent u tevreden?

Dat alles onder het motto: eerst het gesprek en dan de lijstjes. Op basis van dit gesprek vullen we het Zorgleefplan in en dus niet op basis van het Zorgleefplan voeren we het gesprek. De ZLP’s en ZZP’s worden dan meer hulpmiddelen. Dat is heus nog niet altijd gemakkelijk, maar volgens mij ligt daar wel de uitdaging en de passie voor zorg. Zo vertelde onlangs een verzorgster dat ze te maken had met een familie die erg ‘lastig’ en ‘overbezorgd’ was en het zorgleefplan kwam maar niet rond. ‘Ik dacht: ik ga het helemaal anders aanpakken. Een kopje koffie erbij en toen begon ik met de vraag: “Wat zouden we kunnen doen zodat u zich minder bezorgd maakt om uw vader?” Er ontstond een emotioneel maar heel boeiend gesprek. Naar aanleiding van dat gesprek kon ik niet alles, maar wel een aantal zaken in het zorgleefplan invullen. Door dat zorgleefplan minder zakelijk te benaderen, lopen de besprekingen ervan nu veel beter.’

En, minstens zo belangrijk; de verzorgster had eindelijk het gevoel dat ze iets voor deze bewoner en zijn dochter kon betekenen.

(deze tekst is geïnspireerd op een inleiding van Henk de Vries (Interzorg, Assen) voor het Platform Passie voor Zorg, 23-01-2013)

 

Bas van der Sijde, geestelijk verzorger in Jannes van der Sleedenhuis, schrijft iedere maand een Passie-voor-Zorg-column in de NNCZ Nieuwsbrief. Vanuit het Jannes zit hij in het bestuur van de stichting Passie voor Zorg dat regelmatig platformbijeenkomsten houd voor zorg- en welzijnsorganisatie die een bijdragen willen leveren aan een humane en passievolle (ouderen)zorg in Noord Nederland.